|
|
Voor het eerst in de geschiedenis worden de hangende tuinen rond 270 voor Christus genoemd door een erkende historicus genaamd Berossus. Deze Babylonier meldde dat Nebukadnezar (rond 604 –561 voor Christus) in 2 weken tijd een nieuw paleis heeft laten bouwen. Dit paleis met stenen funderingen en verhogingen hadden al snel een gelijkenis met bergen. In en rond dit paleis werden bomen geplant en kreeg de naam ‘hangende park’. Dit park was aanlegd om de koningin te behagen.
 |
Er zijn Griekse geschriften die omschrijven hoe de park eruit zag.
De tuinen waren 120 vierkante meter groot en 25 meter hoog, net zo hoog als de stadsmuren.
Deze waren in mooie lagen gebouwd, net zoals een amfitheater, en dit rondom kleine gebouwen. De fundering bestond uit verschillende muren van circa 7 meter breed ieder, en lagen 3 meter uit elkaar.
Er werd ook gebruik gemaakt van stenen balken ter ondersteuning.
Boven op deze stenen balken bevonden zich 3 separate lagen: een afdichtingslaag van lood, twee rijen metstelwerk en met riet ingelegd bitumen.
Hierboven lag er aarde van de tuinen en goed verborgen lagen wateringssystemen voor de bomen.
Het water was afkomstig uit de rivier en werd dus met Archimedische schroeven langs een trap naar boven geheveld.
|
Waar lagen de tuinen?
Na duizenden jaren zijn er veel verwoestingen door de mens geweest. Mensen wilden de bakstenen voor andere doeleinden gebruiken, waardoor alleen funderingen overblijven. Velen twijfelen over het bestaan van de tuinen. Grieken hebben wel het bestaan van de tuinen bevestigd en waarschijnlijk zijn de ruines nog te vinden. Maar exacte liggingen weten we nog steeds niet. Het zal alleen maar gissen waar zulke tuinen hebben gelegen of hoe zij eruit zagen.
|
|
|
